Archive for July, 2007

Lorem ipsum dolor sit amet

วันนี้ได้เอกสารจากลูกค้า มาตัวนึง เห็นแล้วเขียนว่า Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam …. มันคืออะไรหว่า คิดไปคิดมา อ้อ มันก็เจ้า filler text ที่ใช้กันทั่วไป เห็นน้องๆ designer ที่ทำงานก็ใช้ เวลาที่แบบว่าทำ mock งาน ก็ต้องใช้ไอ่ประโยคนี้แหล่ะ

 

ว่าแล้วก็สงสัย มันแปลว่าอะหยัง … ก็เลย Google ดู

 

เชื่อมั้ย มันมีไอ่คำนี้ ซึ่งไม่มีความหมาย ตั้งกว่า 3 ล้านคำในโลก ก็เข้าๆ ไปไล่อ่านดู แค่อันแรกๆ ก็พบประวัติศาสตร์ของมัน ประมาณว่า ไอ่เจ้า ข้อความ ลอเร็ม อิปซัม โดโลร์ นี้ มันใช้กันมานานโข แล้ว เป็นหลายทศวรรษ แต่ทำไมคนถึงใช้กันได้ทั่วโลกขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ไม่มีความหมาย ค้นไปค้นมา ก็เลยไปเจอคนมาอธิบายไว้ว่า หลายที่เลย

 

http://websitetips.com/articles/copy/lorem/

http://www.straightdope.com/columns/010216.html

http://www.lipsum.com/ –> อันนี้มีให้สร้าง text lorem ipsum เอาไปใช้เล่นๆ ได้ด้วย

 

ที่มาก็คือว่ากาลครั้งหนึ่ง เมื่อหลายร้อยปีที่แล้ว text นี้มันมาจาก คำพูดของ Cicero ปราชญ์ชาวกรีกนี่เอง แต่เจ้าสำนักพิมพ์ดันพิมพ์แล้วมัน scrambled ซักอย่าง ก็เลย โดนตัดกันกลางประโยคซะ … แล้วก็น่ากลัวจะใช้ตามกันเรื่อยมาอย่างไม่มีเหตุผล

 

แต่อีกเรื่องที่น่าสนใจคือ มีผู้รู้กล่าวไว้ในเว็บว่าเนื่องจาก text นี้มันอ่านไม่รู้เรื่อง ไม่สามารถแปลความหมายได้ มันจึง “เหมาะ” อย่างมากที่จะไปใช้ทำตัวอย่าง เพราะเค้าว่ากันว่า ถ้า ใช้ตัวอย่างประโยคที่มีความหมายหรืออ่านรู้เรื่อง แล้วมันจะดึงความสนใจของลูกค้าที่กำลังจะต้อง approve layout หรือ design ไปนั่งอ่าน content แล้วก็มาว comment เรื่อง content ซะแทน (แม้ว่าจะรู้แล้วว่าสิ่งที่ต้อง approve คือ layout & design)

 

นี่เราจะเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนหรือเปล่าเนี่ย ใครรู้แล้วก็ขำๆ ละกันนะจ๊ะ ..

No Comments

ความสุขเล็กๆ น้อยๆ (revisited)

ย้อนไปเมื่อพฤหัสก่อน ฝนตก รถติด นั่งอยู่บน Taxi เหลือเวลาอีก 15 นาทีจะประชุมแล้ว จะทำยังไงดีละเหวย … สุดท้ายก็ลงเดิน เหลือ 5 นาที ขึ้นสะพานลอย ขึ้นลิฟต์ เข้าห้องประชุม … ไม่!!! แวะซื้อ ไก่ป๊อปซี๊ดก่อน ก็อยากกินนะ

 

พูดแล้วจะหาว่าโฆษณา ตั้งแต่ทำเจ้าแคมเปญไก่ป๊อปมานี่ บริโภครวมไปทั้งสิ้น 7 กล่องแล้ว … จากที่ซื้อทีละกล่อง ช่วงหลัง ซื้อครั้งละ 2 กล่อง ใจจริง อยากจะให้มันกลายเป็นเมนูถาวรไปเลย … ก็มันเล่นรวมเอาสองอย่างที่ชอบกินเข้าไว้ด้วยกัน หนึ่งคือไก่ป๊อป และสองคือรสชาติเผ็ด แบบวิงซ์แซ่บ เรียกว่าไม่อยากให้ถอดจากเมนูเลย ให้มันมีขายยังงี้ตลอดไปได้มะ … แล้วก็เลยนึกได้ว่า นอกจากความอร่อยตามที่ชอบแล้ว เจ้าไก่ที่ว่า ถูกนับเป็นหนึ่งในความสุข จำพวก ความสุขเล็กๆน้อยๆ ไปเรียบร้อยซะแล้ว

 

Link นี้ คือครั้งแรกที่เขียนเรื่องความสุขเล็กๆ น้อยๆ (เป็น post แรกใน space นี้เลยนะ)

http://siwatc.spaces.live.com/blog/cns!FAF44BBAB4921FFF!134.entry

 

คืนนี้ก็เลยได้ฤกษ์ revisit เจ้าความสุขเล็กๆน้อยๆ อย่างที่ว่ากันอีกสักครั้ง

 

เรายังมีความสุขกับการกินหมีเกี๊ยวในซอยทุกเช้าเหมือนเดิม (รวมทั้งเช้านี้ด้วย) เพราะเปิดโอกาสให้เราได้สัมผัสความ “บ้านๆ” ในชุมชนบ้านเรา วันนี้นั่งกินอยู่ มีป้าสองคนเดินออกมา ตะโกนเรียกมอเตอร์ไซค์สองคัน พี่ๆที่วิน ตะโกนสวนไปว่า “มีรถอยู่สามคัน ให้ไปหมดเลยมั้ยล่ะป้า” … แล้วก็โดนป้าแกด่าสวนมาเข้าให้ เสร็จแล้วทั้งวินทั้งป้าก็หัวเราะ …. ภาพแบบนี้แหล่ะ ความสุขเล็กๆน้อยๆ ของเรา

 

เมื่อวานไปโลตัส เจอเจ้า Captiva จอดโชว์อยู่ เดินไปลูบๆคลำๆ แล้วก็เกิด imagination ไอ่รถแบบตรวจการณ์เนี่ย เคยไปลองนั่งตามโชว์รูม นั่งทีไร เคลิ้มทุกที นึกถึงถ้าได้ขี่คงโก้พิลึก … (ระหว่างตัวอักษรนี้กับตัวก่อนหน้า ห่างกัน 5 นาที เพราะมัวไป download catalog จากเว็บ Chevrolet อยู่) …  เสร็จแล้วเราก็กลับมานั่งอมยิ้มเวลานึกถึงรถ นี่แหล่ะความสุขเล็กๆน้อยๆ … แม้จะไม่ได้ซื้อ … ตอน Mazda 3 ก็เป็นงี้ทีแล้วล่ะ

 

ซื้อไก่ย่าง + เครื่องในมาให้กิมจิกิน … ใช่ ความสุขเล็กๆน้อยๆ

 

ร้องเพลงในรถ … ตอนนี้เหมือนจะกลายสภาพจากความสุขๆเล็กๆน้อยๆ มาเป็นความสุขแบบ routine + ความต้องการเอาชนะตัวเอง … ชักจะแยกไม่ออกแล้ว ว่าตอนนี้ทุกวันอาทิตย์ เราไปเรียนร้องเพลง หรือไปเล่นกีฬากันแน่?

 

เอาเถอะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็แล้วแต่ การร้องเพลงก็กลายเป็นความสุขแบบกำหนดได้เองสะแล้ว

ไม่แน่นะ เราอาจจะอายุยืนขึ้นเพราะการร้องเพลง แม้ว่าเราจะกิน Mc วันละสองมื้อก็เถอะ (อีกมื้อกิน เบอร์เกอร์คิง!!!)

,

No Comments